Chairwoman of the jury

The jury consists of a variety of members in terms of age and background. Chairwoman of the jury is Helene van Santen.

Helene van Santen

Helene van Santen is a columnist, journalist and managing editor. She has a Master’s degree in Journalism and Communication Science. In the past she worked for AT5, a local television channel which mainly focuses on news and is based in Amsterdam, the Dutch newspaper Sp!ts and Vriendin, a Dutch magazine for women. She currently works for British Vogue, the Dutch magazine En Route and various other clients.

“As a journalist I strongly believe in the principle that news media should present a realistic view of our society. I also strongly believe that politics should mirror the population in order to achieve a realistic view of our society. Currently women are underrepresented in both politics and the media.”

“On paper, Dutch women have equal opportunities and rights but in reality it is quite a different story. In business the top is still dominated by men. This is also the case for the top of the Dutch government. Their decisions have a big impact on our daily lives. Although it is 2013, there hasn’t been a female prime minister yet in the Netherlands. I think this fact is food for thought. It is time for change! We have to reach for more gender equality. This is why I support the Journalistic Contest Gender Equality in politics. The lack of gender equality in politics should get more attention by the media in order to reach everybody and raise more awareness for this important subject.”

Speech van Helene van Santen tijdens de bekendmaking van de winnaar op donderdag 2 januari 2013.

Aan mij de eer om de winnaar bekend te maken van de Gender Equality in Politics contest 2013. Als jurylid hoor je natuurlijk altijd te zeggen:
‘De beslissing was erg moeilijk’. Maar dat was ook echt zo!
Alle vier de genomineerden zetten zich in voor de positie van de vrouw in de maatschappij, door artikelen in dagbladen over dit thema te schrijven of door documentaires te maken. Wat mij vooral opviel: ze hebben allemaal erg origineel werk gemaakt. De gekozen invalshoeken waren stuk voor stuk eyeopeners. Ik noem ze alle vier even kort…

Zo liet Janice Turner in haar artikel in The Times zien dat niet het glazen plafond, maar de spiegel gebroken moet worden.

Sara Domogala pleitte er in het NRC voor dat we moeten ophouden met het vergelijken van mannen en vrouwen, omdat het mannen neerzet als ‘de norm’ en vrouwen als wat daarvan afwijkt.

Lauren McCarthy wees er in haar artikel in The Guardian op dat de discussie steeds maar gaat over vrouwen in topposities, terwijl vrouwenemancipatie natuurlijk om alle lagen van de bevolking gaat.

En tot slot Stine Jensen. Zij onderzocht onder andere in haar documentaire “Licht op het Noorden” de aanname dat alles, ook op het gebied van emancipatie, in Scandinavië beter is. Ze liet niet alleen zien welke invloed beleid heeft op de kansen van mensen in de samenleving, maar ook hoe belangrijk gelijke toegankelijkheid is.
De jury was zo onder de indruk van haar werk, dat we Stine Jensen hebben gekozen tot de winnaar van de Gender Equality in Politics Contest 2013!

 
Speciale dank aan M.A. de Jong, Schoorl voor de donatie van de award!

 

The jury members

Monique Sparla

Chairperson Vrouwen Partij

 

 

 

Mar de Jong

Boardmember Vrouwen Partij

 

 

 

Chantal Kotte [jury member 2013-2014]

 

 

 

De kracht van beeldvorming en gender gelijkheid.

Gender equality is meer dan effectieve gelijke participatie

Gender equality. Wat betekent gelijkheid eigenlijk? Is het de gelijke toegang tot bronnen, tot ontwikkelingsmogelijkheden en een vrije bewegingsruimte van stereotyperingen en gender gerelateerde onderdrukkingen?

Het is anno 2014 de bittere realiteit dat de kloof tussen arm en rijk groter wordt, zowel in Nederland, Europa als mondiaal. Opvallend is dat het nationalisme en groepsverbondenheid zich sterker ontwikkelt bij successen, maar juist ook een grond biedt voor uitsluiting van diegene die niet mee kunnen of willen komen met deze idealen. Wat houden dan idealen in? En voor wie? Met het in stand houden van een norm, bieden we dan een grond voor de onderdrukking van gevoelens?

Zoals in de documentaire van Stine Jensen ‘Licht op het Noorden’ naar voren komt, is het met name belangrijk dat er ruimte gecreëerd wordt voor een sociaal maatschappelijke politieke acceptatie van alle mensen, ongeacht hun afkomst, ongeacht hun gender, sociale economische status, religieuze dan wel politieke kleur.

Wanneer spreken we in een samenleving van uitsluiting? En wat levert dat de samenleving op? Uitsluiting, om welke reden dan ook, is een vorm van onderscheid maken. Is verschil tot toegang of het maken van onderscheid discriminatie? Elke EU burger is wettelijk beschermd tegen discriminatie. Echter de praktijk toont een andere werkelijkheid. Uitsluiting van het recht op werken, wonen, voeding, gezondheidszorg en onderwijs, maar tevens sociaal-culturele uitsluiting zijn voor velen in Europa een realistische praktijk. Wij als Vrouwen Partij willen kritisch blijven kijken naar deze ontwikkelingen. Wij willen relevante input leveren voor een daadwerkelijk effectief gender gelijk en toegankelijk beleid.

Zoals Stine Jensen ons heeft laten zien leert een kritische blik op goedheidsregimen in Scandinavië, dat zij niet effectief leiden tot een ieder gelijkheid. Blijkbaar is er ruimte in de samenleving voor uitsluiting zonder correctie in de vorm van een humaan helpende hand. Voor Noorwegen heeft het geleid tot een historisch trauma in 2011 (Anders Breivik). De Noorse ‘progressieve’ identiteit werd onuitwisbaar aangetast.

Uitsluiting en discriminatie gaan gelijk op met het ontbreken van gelijke toegang en waardering. Er mag maatschappelijke ruimte komen voor een ‘falen’ of het anders zijn dan de gemiddelde norm, zonder te veroordelen. Het wordt economisch, ecologisch en maatschappelijk de uitdaging ons humaan in te gaan zetten, zonder ons eigen belang uit het oog verliezen. Denk hierbij aan immigranten in Nederland en Europa die een reële kans zouden moeten hebben op werk en inkomen.

Hoe vaak gebeurt het niet dat beleid met haar wet- en regelgeving primair bedoeld ter verbetering van maatschappelijke issues, resulteert in ongelijke politieke- en economische machtsverhoudingen? Daarom is gender equality zo belangrijk. Gender equality is meer dan effectieve gelijke participatie van zowel vrouwen als mannen op alle niveaus van de samenleving. Gender equality gaat hand in hand met economisch gelijke toegankelijkheid, maatschappelijke warmte en vertrouwen in elkaar. De juiste wet- en regelgeving kan leiden tot een structuur die het mogelijk maakt om uitsluiting uit te bannen. Het draagt bij om samen de juiste drijfveren te vinden en elkaar te motiveren het juiste te doen.

We mogen ons er bewust van zijn dat de mannelijke- en vrouwelijke identiteit verandert. Sarah Domogala spreekt in haar artikel ‘Hou op met vergelijken van mannen en vrouwen’ over de nieuwe vrouw. Sarah laat zien dat vrouwen de kracht en wijsheid om te beantwoorden aan complexe materie, identiteit en representatie in zichzelf moeten zoeken en nooit buiten zichzelf of in vergelijking met mannen. Ideaalbeelden over vrouwen en mannen zijn geconstrueerd door de samenleving, alsmede de politiek en media, zowel in Nederland als Europa. Willen we wel een ideaalbeeld? Is het niet juist het ideaalbeeld dat aan de andere kant van de medaille leidt tot uitsluiting?

Sarah leert ons dat we samen mogen streven naar een maatschappij waarin ruimte gecreëerd mag worden om mensen in hun kracht te laten staan, zodat ze hun potentieel kunnen ontwikkelen. Om effectief de vruchten van gender equality te kunnen plukken, zijn het de vrouwen zelf die in hun kracht mogen staan om hun eigen potentieel in te kleuren. Hoe fijn zou het zijn indien we een grote diversiteit aan vrouwen gaan accepteren die hun eigen identiteit vormgeven, zonder dat ze zich steeds weer moeten meten aan de mannelijke maatstaven of maatstaven die voor vrouwen gecreëerd zijn in een mannelijk patriarchaal economisch gedomineerde samenleving?

Kritische vragen zijn van wezenlijk belang op weg naar meer gender gelijkheid in onze samenleving. Het werk van de vier genomineerden van ‘Gender Equality in Politics’ 2013 is daarvoor relevant en draagt bij aan beeldvorming en gender gelijkheid. Beeldvorming is een essentieel element om maatschappelijke en politieke veranderingen te bewerkstelligen. Het werpt kritische vragen op als ‘In wat voor een maatschappij leven we en wensen we te leven?’

Het belang van beeldvorming wordt duidelijk aangetoond in het artikel ‘Mirrors are harder to break than glass ceilings’ van Janice Turner. Janice wijst in haar artikel op de negatieve effecten van Europese beeldvorming door media voor gender ongelijkheid. Ze is ervan overtuigd dat vrouwen de ‘spiegel’ mogen breken voordat ze het glazen plafond breken. Nederlandse- en Europese beeldvorming over vrouwen en mannen is een essentiële schakel voor maatschappelijke en politieke veranderingen en behoeft een realistische en positieve verslaglegging in de media.

Gender equality en beeldvorming gaan hand in hand en dragen bij om samen de juiste drijfveren te vinden. Het belang van de positieve effecten van de ruimte en het respect dat vrouwen en mannen samen mogen hebben door samen te werken is uiteengezet in het artikel ‘Focus on gender equality should span beyond leadership positions’ van Lauren McCarthy. Lauren pleit voor gender equality op alle niveaus van de samenleving om tot een meer leefbare samenleving te komen. In plaats van alleen te streven naar gelijke representatie in het hogere segment van het bedrijfsleven, mogen mannen en vrouwen samenwerken op alle niveaus. Gender equality is net zo van belang op straat, als in de fabriek of op kantoor. Gender equality mag beleefd worden en erkent worden door sterke leiders, zowel mannen als vrouwen. Samenwerken aan een eerlijke samenleving is cruciaal.

Graag wil ik Stine Jensen, winnaar van de ‘Gender Equality in Politics’ 2013, en de andere genomineerden, Lauren McCarthy, Sarah Domogala en Janice Turner bedanken voor hun uitermate relevante bijdrage. Ik wil hun ook bedanken voor hun opbouwende kritische vermogen en reflectie die ze hebben willen delen ter bevordering van een kritische maar vrije humane maatschappij.